چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟   
 که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
                                                                      چه بر خورند ز بالای نازک تو؟ ندانم   
                                                                          جماعتی که تحمل نمی‌کنند بلا را
نه رسم ماست بریدن ز دوستان قدیمی   
دین دیدار ندانم که رسم چیست شما را
                                                               مرا که روی تو بینم به جاه و مال چه حاجت؟  
                                                                    کسی که روی تو بیند به از خزینه‌ی دارا
شبی به روز بگیرم کمند زلفت و گویم:  
 بیار بوسه، که امروز نیست روز مدارا
                                                      جراحت دل عاشق دواپذیر نباشد   
                                              چو درد دوست بیامد چه می‌کنیم دوا را؟
صبور باش درین غصه، اوحدی، که صبوران  
 سخن ز خار برون آورند و سیم ز خارا