تو گر دوست داری مرا ور نداری    
 
    منم همچنان بر سر دوستداری
 
                                                   به هر دست خواهی برون آی با من    
 
                                                      ز تو دست‌برد و ز من بردباری
 
    چه دارم ز عشق تو عمری گذشته    
 
    نیاری بدین خاصیت روزگاری
 
                                                       چو گویم که خوارم ز عشق تو گویی    
 
                                                            هم از مادر عشق زادست خواری
 
    
    من از کار تو دست یاری بشستم    
 
    زهی پایداری زهی دست کاری

 
                                                       تو داری سر آن که در کار خویشم    
 
                                                         ز پای اندر آری و سر درنیاری
 
    دل آنجا نهادم که عهدی بکردی    
 
    به پای وفا بر کدام استواری
 
                                                        همان به که با خوی تو دل نبندم    
 
                                                       که الحق چنین خوب خویی نداری